Τρίτη, 21 Απριλίου 2015

Το Πάσχα του 2015

του Ιωάννη Κορελη
Το πρωί της Μεγάλης Τετάρτης βρήκε το χωριό μας χιονισμένο. Μέχρι το μεσημέρι το ύψος του χιονιού είχε φτάσει τους 35 πόντους. Χειμώνας! Για πολλούς Γαρδικιώτες ο καιρός τους αναγκάζει σε αλλαγή σχεδίων. Ακυρώνουν την πασχαλινή άνοδο στο χωριό.
Η χιονόπτωση σταματά το απόγευμα, αλλά το κρύο είναι τσουχτερό. Ο δρόμος είναι ανοιχτός, αλλά λιγοστά αυτοκίνητα διέσχιζαν το δρόμο. Στο Ευχέλαιο και στην ακολουθία του Νιπτήρα ελάχιστοι βρίσκονται στην εκκλησία. Τη νύχτα η θερμοκρασία πέφτει στους -2ο C.

                  
Τα πάντα είναι σκεπασμένα με χιόνι. Ελάχιστοι κυκλοφορούσανν στους δρόμους. Το βράδυ η ακολουθία των Παθών και της Σταύρωσης. Για ακόμη μια χρονιά ο Αρχιμανδρίτη Σεραφείμ Ζαφείρης είναι στο χωριό μας για όλη την Μεγάλη εβδομάδα. Στην εκκλησία οι χωριανοί είναι λιγότεροι από κάθε χρονιά.
Μετά το τέλος της λειτουργίας ξεκινά από τις γυναίκες του χωριού ο στολισμός του Επιταφίου. Ήταν η Ελένη Τσικριπή, η Ντία Τσικριπή, η Ντίνα Γκέκα, η Ντίνα Τσάτζαλου, Νατάσσα Θέου, Αρετή Κουκου, Ευαγγελία Φλώρου, Σαβουλα Αντονετση, η Νουλα Βαρσαμογιαννη και η Λέτα Ράγκου και άλλες.


Ο καιρός καλυτερεύει αν και χιόνι παραμένει μέσα στο χωριό. Το πρωί ο παπα-Γιάννης διαβάζει τις «Ώρες» και στη συνέχεια γίνεται η Αποκαθήλωση. Μετά οι περισσότεροι κατευθύνονται προς το νεκροταφείο. 
Είναι η μέρα των νεκρών. Το μεσημέρι η καφετέρια πλημμυρίζει από κόσμο. Το ξενοδοχείο γεμίζει από επισκέπτες που ήρθαν για να περάσουν το τριήμερο, αλλά και στο χωριό αρχίζουν να έρχονται Γαρδικιώτες από την Αθήνα και τη Λαμία.
Στις εφτά το απόγευμα ξεκινά η λειτουργία του Επιταφίου. Η περιφορά φτάνει μέχρι τη πλατεία του Σταυρού. Λίγοι αυτοί που ακολουθούν. Το κρύο αναγκάζει το πατέρα Σεραφείμ να μην προχωρήσει ως τον Άγιο Αθανάσιο και να επιστρέψει ο Επιτάφιος στην Παναγία.


Λιακάδα! Το πρωί λειτουργία στην εκκλησία του Αγίου Αθανασίου για να μεταλάβουν οι πιστοί. Με το τέλος της λειτουργίας καφές και κουβέντα. Αρκετοί από τους επισκέπτες του χωριού κατευθύνονται προς την Οξυά. Το χιόνι πλέον το συναντάς πάνω από τη βρύση του Αρβανίτη. Αλλά και όσοι πηγαίνουν στο Κεφαλάρι, χιόνι πατάνε στην Αγία Παρασκευή.
Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, αργά το μεσημέρι ξεκινά η διανομή των αρνιών απ’ την ταβέρνα του Νίκου Βασιλείου. Το βράδυ όλο το χωριό βρίσκεται στην εκκλησία. Το κρύο αλλάζει το καθιερωμένο πρόγραμμα. Ο πατέρας Σεραφείμ κάνει την Ανάσταση, όχι όπως γίνεται κάθε χρόνο στην πλατεία κάτω απ’ τον πλάτανο, αλλά στην είσοδο της εκκλησίας, στο δρόμο, μπροστά στα Μαντέικα. Είναι ένα σημείο αρκετά προφυλαγμένο απ’ το βοριά.


Ιδανικός καιρός για το ψήσιμο του αρνιού. Λιακάδα με λίγα σύννεφα και ζέστη. Σε αρκετά σπίτια ακούς φωνές και βλέπεις καπνό απ’ τη φωτιά του ψησίματος. Δεν είναι όμως όπως άλλες χρονιές. Φτωχότερο το χωριό μας από επισκέπτες. Σίγουρα είναι η οικονομική κρίση που κάθε χρόνο χειροτερεύει. Άλλα τους τελευταίους μήνες χάσαμε και πολλούς συγχωριανούς μας. Και στο χωριό αυτό φαίνεται. Ολόκληρα σόγια δεν ανέβηκαν ούτε ψήνουν αρνί λόγω πένθους.
Στο ξενοδοχείο από το μεσημέρι είχε στηθεί πανηγύρι για τους ενοίκους, αλλά και για τους ντόπιους. Live μουσική από μια μικρή ορχήστρα. Το γλέντι κράτησε μέχρι τα μεσάνυχτα. Και βέβαια η ψυχή της εκδήλωσης ήταν ο Γιάννης Βασιλείου. 
Όχι μόνο ως υπεύθυνος του ξενοδοχείου αλλά και ως τραγουδιστής. Από το απόγευμα και μετά ήταν αυτός που μας διασκέδασε με τραγούδια δημοτικά, λαϊκά και σύγχρονα.


Η ημέρα ξεκινά με μια δυσάρεστη είδηση. Ο Θανάσης Μαλούκος δεν κατάφερε να ξεπεράσει το πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε. Ημέρα Ανάστασης και η καμπάνα στην εκκλησία του χωριού, χτυπάει πένθιμα. Ένας νέος και χρήσιμος άνθρωπος του χωριό έφυγε απ’ τη ζωή. Από το μεσημέρι και μετά ξεκινά η επιστροφή προς τις πόλεις. Ο καιρός είναι καλοκαιρινός. Το χωριό σιγά-σιγά αδειάζει. Ας ελπίσουμε του χρόνου να υπάρξουν καλύτερες συνθήκες και να ξαναβρεθούμε στο χωριό μας για να γιορτάσουμε το Πάσχα.
Θα πρέπει για άλλη μια χρονιά να ευχαριστήσουμε το Μητροπολίτη Φθιώτιδας κ.κ. Νικόλαο που δεν άφησε το χωριό μας χωρίς ιερέα. Να ευχαριστήσουμε θερμά τον Πανοσιολογιότατο Αρχιμανδρίτη Σεραφείμ Ζαφείρη που με τόση αγάπη διακόνησε όλες αυτές τις μέρες την ενορία μας. Το βράδυ της Ανάστασης έδωσε σ’ όλα τα μικρά παιδιά μια τσάντα που περιείχε μια μεγάλη εικόνα της Αναστάσεως, ένα αυγό, ένα κουλούρι, και μια σοκοφρέτα, στους δε επιτρόπους και στους ψάλτες μια εικόνα του γέροντα Βησσαρίωνα που βρίσκεται στο μοναστήρι του Αγάθωνος, ένα αυγό, ένα κουλούρι και μια εικόνα της αναστάσεως. Τέλος πρέπει όλοι μας να είμαστε ευγνώμονες στον Γιάννο Παπαστάμο, που παρά το προχωρημένο της ηλικίας του, ακούραστος, συνεχίζει να βρίσκεται στο ψαλτήρι της εκκλησίας μας.
............................
Οι βινιέτες της ανάρτησης είναι από πίνακες του Lovis Corinth (21/7/1858–17/7/1925) Γερμανού ζωγράφου και χαράκτη, έναν από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους του γερμανικού ιμπρεσιονισμού.

Κυριακή, 5 Απριλίου 2015

Οι αρχαίοι και οι νεότεροι.

Στην Αθήνα υπάρχει ο Ιλισσός, ένα ποτάμι-ρέμα που στη δεκαετία του ’60 καλύφθηκε η κοίτη του, και σήμερα είναι οι δρόμοι Μιχαλακοπούλου, Βασ. Κων/νου, Καλλιρρόης. Στην αρχαία εποχή από το νερό του Ιλισσού και με την κατασκευή του Πεισιστράτειου υδραγωγείου, υδρεύονταν η Αθήνα. Ο Δήμος είχε θεσπίσει νόμο που απαγόρευε την απόθεση σκουπιδιών και άλλων αντικειμένων για να μην μολύνουν το νερό. Αυτά τον 5ο αιώνα π. Χ. (μιλάμε για προ Χριστού, έτσι;). Μάλιστα η μη εφαρμογή του νόμου, επέσυρε βαριές ποινές για τους παραβάτες. Να το επαναλάβω: τον 5ο αιώνα προ Χριστου!
Στο Γαρδίκι υπάρχουν τρία-τέσσερα ρέματα που διασχίζουν κάθετα το χωρίο. Δίπλα σε μερικά απ’ αυτά, υπήρχαν πηγές απ’ όπου οι κάτοικοι έπαιρναν νερό. Σήμερα αποτελούν γραφικά σημεία στο χωριό μας, κι είναι μαγευτικά να περνάς και να βλέπεις ανάμεσα από τις κατάφυτες κοίτες τους να κυλά ορμητικά το νερό.  
Τι λέω; Γραφικά σημεία!... Μην τρελαθούμε. Τα τελευταία χρόνια, δηλαδή τον 21ο αιώνα μ.Χ. (μετά Χριστόν), οι εν Γαρδικίω φερόμενοι ως «απόγονοι» των αρχαίων Ελλήνων, έχουν κάνει τα ρέματα του χωριού σκουπιδότοπο. Στοίβες από σακούλες, μπουκάλια, κουτιά και κάθε είδους βρώμια τα εκσφενδονίζουν από τις γέφυρες του δρόμου, παρ’ όλο που λίγα μέτρα πιο ‘κει βρίσκονται κάδοι απορριμμάτων του Δήμου. Ναι! Εμείς έχουμε χωματερές μέσα στο χωριό μας. Στο Γαρδίκι μας, για το οποίο έχουμε την εντύπωση ότι είναι το ομορφότερο μέρος στον πλανήτη. Οι βροχές του χειμώνα και το νερό από το λιώσιμο του χιονιού μεταφέρει την Γαρδικιώτικη σαβούρα  σ’ όλο το μήκος των ρεμάτων, ενώ κάθε χρόνο προστίθενται κι άλλη. Δεν εφαρμόζονται νόμοι, δεν υπάρχει αστυνόμευση. Αυτά τον 21ο αιώνα μετά Χριστόν.
Ποιοι κάνουν αυτή την οικολογική και επιτυχημένη τουριστικά εναπόθεση; Μα όλοι μας, ας μην κρυβόμαστε. Απ’ την χαρτοπετσέτα, το κουτί μπύρας, το κουτί με τα τσιγάρα, τα παλιά μας παπούτσια, τα σχισμένα ρούχα, μέχρι τις πλαστικές καρέκλες, εμείς οι Γαρδικιώτες τα πετάμε. Ευρωπαίοι Πολίτες με i-phone, BMW, Timberland, γυαλί Dolce Cabbana και σώβρακο Calvin Klain.

Οι κατά Σαββόπουλο «Μελαμψές φυλές κοντοπόδαρες, Σειλινοί του κράτους που ξερνάει και να ‘τους, τσιφτετέλληνες…» 
Ιωάννης Ε.Κορέλης
---//---
25η Μαρτίου
Η βροχή και το κρύο ήταν το κύριο χαρακτηριστικό της ημέρας του Ευαγγελισμού στο χωριό μας. Έβρεχε συνεχώς και το χιόνι έφτασε ως την Αγία Παρασκευή. Στην εκκλησία της Παναγίας έγινε απ’ τον παπά-Γιάννη, όπως κάθε χρόνο δοξολογία, με τη παρουσία ελάχιστου κόσμου. Φέτος η 25η Μαρτίου ήταν Τετάρτη κι αυτό δεν βοήθησε να ανέβουν Γαρδικιώτες από την Λαμία και την Αθήνα. Στο Ηρώων στεφάνια κατέθεσαν η Κοινότητα και ο Σύλλογος
 Gardiki News
---//---
Το Ημερολόγιο
Για άλλη μια χρονιά ο Σύλλογος Πουγκακιωτών, δημιούργησε ένα πανέμορφο ημερολόγιο. Ωραίες μεγάλες φωτογραφίες χωρίς περιττά κείμενα και δασκαλίστικες κουβέντες. Μπράβο στα παιδιά!

Για άλλη μια χρονιά ο Σύλλογος μας, κατασκεύασε ένα αλαλούμ, από κακές φωτογραφίες και ανούσια κείμενα, που το θεωρεί ημερολόγιο. Και το χειρότερο είναι ότι νομίζει ότι αποτελεί και συλλεκτικό κομμάτι. Κρίμα! 

Ι.Ε.Κ.